تبليغاتX
شعر و ادبیات
 

بی خیال روزها

به روزنامه ها می زنم

و لابه لای سطرها

عکسی را می یابم که

...............................

.........................

..............

 

......................

..............

..........

 [  پلنگی ایرانی

 در تاریخی نامشخص

مفقود شده      

وتاکنون درحال انقراض است

لطفا نامبرده را به خانه بازگردانید

و جنگلی را ازنگرانی درآورید! ]

 

  

 

 

امین احراری

۸۸/۱۱/۱۶

+ نوشته شده توسط امین احراری در جمعه شانزدهم بهمن 1388 و ساعت 22:6 |

 

آدم همین گونه که هست / هست

می نشیند / نشسته است

می ایستد / ایستاده است

می میرد / مرده است !

 

من نمرده ام

وهیچ مرضی در من شیرین ترازقند نیست

هرصبح  با صدای«مدونا»ازخواب بیدارمی شوم

کت و شلوار راه راهم  را می پوشم

وبه اندازه ی خیابان ها

در کفش هایم قدم می زنم !

 

من نمرده ام

وچسب ها هنوز کف پاهایم را لمس می کنند

قرص ها تکانم می دهند

وماسک ها نفس هایم را تصفیه !

 

هرشب به اندازه دندان ها مسواک می زنم

به اندازه ی تخت روی خودم  می خوابم

وبه اندازه ی خواب هایم راه می روم!

 

آدم همین گونه که هست / هست

می نشیند / نشسته است

می ایستد / ایستاده است

می میرد / مرده است !                                                   

                                                                             امین احراری

                                                                                ۸۸/۱۰/۹    

+ نوشته شده توسط امین احراری در چهارشنبه نهم دی 1388 و ساعت 12:39 |

 

 

من زندانی سلول شماره ی شش

 

دست هایم بند

 

 نفسهایم دربند

 

و دنیا صفحه ی نمایش تاریکی با شمارش معکوس !

 

پاها را در بغل گرفته

 

نفس های بی جان را آرام می کشم!

 

پدرم وثیقه نداشت

 

جوانی ام  را پشت میله ها گذاشت!

 

آقای قاضی

 

من زباله نبودم

 

آشغال شدم

 

آمده بودیم  دست های هم را بگیریم

 

دستگیرمان کردند

 

حالا انفرادی نفس می کشم

 

 حبس می کشم

 

وبه هیچ کجای دنیا  بر نمی خورد

 

مردی که خواب های رنگی می دید

 

حالا در لباسی راه راه خط خطی شده!

 

بابا سلام

 

این همه خطوط موازی روی پیراهنت

 

یعنی توهیچ گاه به خانه بر نمی گردی؟!

 

من زندانی سلول شماره ی شش

 

با تن پوشی ازابرها

 

به ملاقات باران می روم

 

لطفا دست های مرا بازکنید!

 

                                                               امین احراری

 

+ نوشته شده توسط امین احراری در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388 و ساعت 12:7 |
تاملی بر(آکواریوم ) سروده مجید کوهکن در وازنا

 

http://www.vazna.com/article.aspx?id=2439

+ نوشته شده توسط امین احراری در سه شنبه بیست و یکم مهر 1388 و ساعت 9:8 |
 

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر   هرآنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

 

  و من ارشد رشته ی (Mba) را پذیرفتم.

امیدوارم او هم من را بپذیرد و زیاد اذیتم نکند.

به امید روزهای پر ازشعر در پایتخت دودی ایران ...

 

 

امین احراری

 

+ نوشته شده توسط امین احراری در دوشنبه سیزدهم مهر 1388 و ساعت 13:22 |

 

در به در این کوچه ها نشو

سهم من و توازسواحل دور و نزدیک

آشیانه کوچکی است که کلاغ ها

روی شانه های

 بلندترین درخت ها می سازند!

 

دور از تو دنیا را گشته ام

و به اندازه ی تمام خانه هایی که نداشته ام

در راه بوده ام !

 

بگذار خطوط درهم

موهایت را به هم ببافم

و سایه بانی

برای زندگی دست و پا کنم!

 

پدرم اجاره نشین آب و خاک است

و مادرم طوفان می زاید

من اما

خیال ها ی شکسته خود را

به باد می سپارم

و در اقیانوس های ناآرام شناورم!

 

دربه در این کوچه ها نشو

سهم من و تو ازسواحل دور و نزدیک

سفره های کوچکی است

که ماهیان در اعماق دریا پهن کرده اند!

 

امین احراری

۸۸/۶/۳

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط امین احراری در دوشنبه دوم شهریور 1388 و ساعت 6:6 |
 

تمام آنچه راشنیده بود

امروزدرآغوش گرفت!

آبستن شعری، پیام آورسرخی

روی نقشهائی قدم می زد

که دیروزشنیده می شد

امروزبه چشم می آید!

با خودزمزمه می کند:

مورچه ها، میراث داران قالیچه ها!

                                                               امین احراری

+ نوشته شده توسط امین احراری در جمعه بیست و ششم تیر 1388 و ساعت 11:40 |
 

این روزها مدام 

یک قناری

در گوشم می خواند

و من فکر می کنم

زندگی چقدر پوچ است!

 

                                        امین احراری

+ نوشته شده توسط امین احراری در شنبه ششم تیر 1388 و ساعت 9:53 |
 

سپاسگزارم پروردگارا

درختی زخمی ام

که روی شانه های عقابی پیر

سر به آسمان دارد!

سربه  شانه هایت می سایم

و تو را آنگونه که دوست می دارم

می آفرینم !

 

درختی خالی ام

با شاخ و برگ کلماتی

که تو در دهانم گذاشتی

وجیک جیک گنجشکانی

که مرا ازیاد نبرده اند!

 

سر به هوا

عاشق شاخه های درختی شدم

که شبیه  دست های تو بود!

 

سپاسگزارم پروردگارا

که مرا لانه ی پرندگان وحشی ساختی

بگذارآنگونه که دوست می دارند

مرا بیافرینند!

 

 

                                                                    امین احراری

                                                                     ۸۸/۳/۶

+ نوشته شده توسط امین احراری در جمعه هشتم خرداد 1388 و ساعت 9:44 |
 

حالا هی پیراهن گلداربپوش

و هی مژه هایت را رنگین کن

تا این کلمات شکل نگیرند

هیچ گاه نمی توانم بگویم که« دوستت دارم !»

 

                                                           امین احراری

                                                            ۸۸/۱/۱

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط امین احراری در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388 و ساعت 9:53 |