قطره شعري بچکان ازشوره زارچشمهات

 برگونه هاي يخ کرده ي زمين


اين قطرات خون بهاي عمرزمينند!(حرمت نگاه دار)


تورامي خوانند وازدردزمين با توسخن مي گويند


(شعرهاي زمين تلخ وچشم هاي توشوراست)


من به شعرتلخ زمين درچشم هاي شورتو ايمان دارم


من باران اشک زمين را در چشم هاي تو جدي گرفته ام


وبه حجم تمام اقیانوس های دنيا شعرهاي نخوانده براي باريدن دارم!


شعرهاي سبز به وسعت جنگل زارها!


شعرهاي آبي به وسعت درياها و آسمان ها!


شعرهائي ازجنس چشم هاي تو!


شعرهائي که درد را درخودبارورمی کنند تا ازحجم درد زمين بکاهند.    

                                                                                       (امین احراری)