پانتومیم
بارانی ام را برای تو پوشیده ام
برای تو که چشم هایت راهی به شب دارد!
ماه را به تن کرده ای
و پیراهنت ، درجه دار هزاران ستاره!
من دیده ام دریاهایی را که به شوق تو لب- ریزمی شود!
چشم درچشم هم ،دنیا را به عقب راندیم!
تو زیباترین چشم یک دختر شدی
من عقب مانده ترین ذهن دنیا!
دیوانگی را به پیش می برم
چونانکه چشم های زیبای مرا با خود می بری!
ازته مانده های شب تنها تو مانده بودی
ونقش های روی شیشه های مه آلود!
چقدر دلتنگ در من سرازیر می شوی – دنیا!-
من دیده ام
زنی ، که زیبایی اش دنیا را به پیش می برد!
کودکی، که کودکانه های مرا با خود می برد!
وبادبادکی ،که ما را تا دوردست ها تا آسمان می برد!
که فقررا
پشت شیشه های گرفته
پانتومیم بازی می کند!
من دیده ام شش میلیارد آدمی
که نقش های هم را به پیش می برند
وفردا جای هم بازی می کنند!
بارانی ام را برای تو پوشیده ام
برای تو که تنهاترینی !
(امین احراری)
۸۶/۱۲/۲۹
نام:امین