(به بهاری که هرگزندیدمش

برای تمام خوبی هایش)

...................................

 

نان سنگگ طعم روزهای آفتابی می دهد

 روزهای داغی که با هم چشیدیم ! 

خرده های این نان

 دل هیچ گنجشکی را سیر نمی کند

دل هیچ گنجشکی

با خرده های این نان سیر نمی شود!

ما دلمان ازخورده های خودمان سیراست!

دست هایمان بوی نان می دهد

چشم هایمان بوی دلتنگی !

به مادرم گفتم امروز هم روزدیگری است

روزی شبیه دلتنگی های مسافری

که برای خودش می خواند!

به سیگاری تکیه کرده ام

که تنهاییم را

 بلند

 بلند

 دود می کند!

تمام تنت سرد می شود

وقتی که در قهوه خانه ی دلت

هیچ استکانی به هم نمی خورد!

ما دلمان ازواژه های بی پناه سیراست!

ترس من ازواژه هایی است

که درونمان کوچک می مانند!

ازقفس هایی

که درونمان بزرگ می شوند!

ما با یک اشتباه ساده

 به هم ربط پیدا کرده ایم!

ترس من اززمستانی  است 

که بهارراازمن دورمی کند!

                                                                        (امین احراری )

                                                                           ۸۷/۹/۲