از صلاة گلدسته ها تا قنوت دست ها
بند بند و خط به خط
می خوانمت!
ستارگان تسبیح گوی
بوسه می زنند
برپیشانی آسمان
و مردمکان
می چرخند
به سمت طلایی ترین فصل آفتاب!
ما نزدیک ترین سیاره های زمینیم
با دست هایی که حلقه می شود به دورزمان
و قرصی که درچهارده شب کامل می شود!
قامت زمین خمیده است
و زمان می خواهد
برای همیشه طلوع کند!
ما نزدیک ترین سیاره های زمینیم
با مردمکانی
که نگاهشان را به آسمان دوخته اند!
امین احراری
۸۶/۷/۱۱
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم مهر ۱۳۸۷ ساعت 12:18 توسط امین احراری
|
نام:امین