۱

بلوغ  زود رسی دارد خیابان

قد کشیده اند سروهای این کوچه

خانه ها را کنار هم می چینم

یک حرف ازتو کم می آورم!

 

۲

نیمی ازصورتم را باد برده

نیم دیگر شطرنجی کوچه هاست

بهار با یقه ی باز از راه می رسد

 خانه ی ما گرم می شود!

 

۳

بنشین کنار برگ های پاییزی

پیاده رو ها

نقاشی می کنند زندگی را

ومن زندگی می کنم

در پیاده روها !

 

۴

کوتاه تراز دست های من

آستین توست

باید دوباره بچینم

 خانه ها ی پیراهنت را !

۵

دوستم داشته باش

تا به سراغت بیایم

در نزدیکی پیاده روها !

۶

 دارد شکل می گیرد زندگی

در انحنای دو فنجان قهو ه ی گرم !

 

۷

پاییز تا یقه ی پیراهنت

یک فصل کم می آورد!

 

                                                                امین احراری

                                                                 ۸۷/۷/۲۵