دنیا

 

 

(این کارراتقدیم می کنم به دوست عزیزوهنرمندم

جناب محسن دهقانی زاده که با دستان هنرمندش مجسمه هاونقاشی های زیبائی را

به دنیا می آورد!جهت آشنائی بیشتربا ایشان به سایت زیررجوع فرمائید:

www.tajrid.com )

 

                               

 می آموزمت

لبخندت را

زیبائیت را!

 

به کدام زبان زنده ی دنیا حرف می زنی

که  مرده ها در خاک زبان باز می کنند؟!

که پرستوهای چله نشین

 به ویرانه های تنت مهاجرت می کنند؟!

 

تمرینت می کنم

مثل مردی که آنقدرتمرین زندگی کرد تا مرد!

من اما  قول می دهم هرگزنمیرم!

 

 بیا این فنجان قهوه را تلخ ترازهمیشه بنوشیم!

دستانم، خالی ازبودنت که می شود

 بوی مرگ می گیرد!

 

تکرارت می کنم

مثل نت هائی که هرروزتکرارم می کنند!

مثل آکاردئونی که آنقدر بالاوپایین می شود

تا درسرانگشتان پیرمرد، سربه ریتم درآورد!

 

باید خودم را ازمیان این نت های نارس

 سالم به دنیا بیاورم!

 

جهان با ما بیگانه است

و تو هرروز

ازیک فنجان قهوه ی تلخ به دستم می رسی!

 

 این مجسمه ساز

هنوزمی تواند خطوط روی پیشانیت را

خط به خط حفظ کند

وتورا ازمیان هزاران خطوط در هم

سالم به دنیابیاورد!

 

ما به دنیا آمده ایم

دنیا به ما نمی آید!

 تو هر روززیباتر به دنیا می آیی

 دنیا هرروززیباترمی شود!     

می آموزمت

لبخندت را

زیباییت را!      

 

                                               (امین احراری)   1/10/86

                                                               

زمستان

 

 

سرما خورده ام!

سال هاست که سرما خورده ام!

لبان سرماخورده تن به واژه نمی دهد!

 

چقدر از باران گفتیم ودفترهامان خیس نشد؟!

چقدر ازواژه گفتیم ورویاهامان تعبیر نشد؟!

 

ازکجای دلم برایت بگویم؟

ازدست هائی که همیشه در ترس ازدست دادن بود

یا ازچشم هائی که همیشه در انتظار باران بود؟!

 

بیا یک باردیگر زمستان را مرورکنیم

پنجشنبه!

باران !

لبخند خیس پنجره !

دستان سرد تو!

ومن

که دررویای نیمه شبی بارانی

نرم نرمک

برتومی بارم!

                                                         (امین احراری)

                                                           29/9/86

یا علی

 

                                                  

نیم چشمش به دریا بود

 

 و نیم دیگر به خدای دریا

 

(دریا ننه رو موجی کرده بود

 

 ازبس خبرازعیسی نیاورده بود !)

 

دیشب عیسی آمد

 

با چمدانی ازنقل و نبات

 

کارون را هدیه آورده بود!

 

هر جای این خاک که به رنگ پرچم سبزمی شود

عیسی با روبانی سپید از راه می رسد

وقلب وطن را همچنان سرخ می تپد!

 

 عیسی از بابا علی می گفت

تا هفت  -  هشت  سا لگی

هر جا از علی  می شنید

عیسی

حسین می شد

و

بابا

علی !

حالا عیسی رفته بود و دریا راموجی کرده بود

حالا علی مانده بود و دریا سکوت کرده بود!

 

                                                             (امین احراری)

                                                               5/9/86

        

آینه

 

 

با تو می توانم گفت هر آنچه را که نا گفتنی است!

آینه ها را دوراتاق بچین

تا غرق تماشای شکسته های هم  شویم

با تو می توانم دید هر آنچه را که نادیدنی است!

ما رازهایمان را پشت یک سیب پنهان کردیم

و هرگزازعاقبت سیب نترسیدیم!

بیا درزیرنورکهربائی این شمع

جاذبه را تعریف کنیم

با تو می توانم حس کرد هر آنچه را که لمس شدنی است!

سایه ها را ازخودم دور می کنم

و سایه وار به تو نزدیک می شوم

و ما رازآفرینش را پشت یک سیب پنهان شدیم

وهرگز از تنهائی نیمه های  سیب نپرسیدیم!

با تو می توانم هست شد

هر آن نیمه ای را که نیست

و ما جهان را در پشت دستهای هم تعریف می کنیم

و جهان در پشت دستهای ما تعریف می شود!

 

                                                                   (امین احراری)

                                                                     13/8/86

واکسی ها

 

 

واکسی ها حق دارند اعتراض کنند

نان به نرخ روزمی خرند و

کرایه به نرخ شب می دهند!

 

واکسی ها چشمان تو را سیاه کرده اند

 آنقدرکه دیگرچیزی ازشب باقی نمانده!

 

هر شب تو را در خودم سوارمی کنم

کرایه از دستانت می گیرم

 نانم را با تو قسمت می کنم

وجای خوابت را کنارخوابهایم جدا می گذارم!

 

واکسی ها حق دارند مرا سیاه کنند

آنقدر که دیگرچیزی ازتو باقی نماند!

 

               (امین احراری)  

 

زنگ تفریح

 

سرم را تکان می دهم

 و تو را تاب می دهم درطناب بازی

اسباب بازی!

سرت را تکان می دهی

ومرا تاب می خوری در طناب بازی

اسباب بازی!

پیش ازاینها خورده بودند تاب

و تاب خورده بودند

و رسیده بودند به جنگلی

که تو النگوهایت صدا دارد

که من صدای النگوهایت را دوست دارم

که تو النگوهایت با ریتم     دو    دو   می زند

که من با ریتم   دو    دو   کوک می شوم!

 

 خیال می بافم

 وتورا کوک می خورم روی لبهایت

که تو لبهایت حرف ندارد

که تو لبهایت حرف می زند

که من زنگ تفریح لبانت را دوست دارم.

 

 

                                                                 (امین احراری )

                                                                   21/7/86

انجمن های ادبی شیراز(سقوط یا صعود؟!)

باسمه تعالی

 (مقاله چاپ شده در روزنامه عصرمردم سه شنبه27/6/86)

 

 

انجمن های ادبی شیراز(سقوط یا صعود؟!)

 

 

خوشا شیرازو وضع بی مثالش                خداوندا نگهداراززوالش !(حافظ)

دیرزمانیست که خاک این خطه از جغرافیای خیال انگیزعشق و اندیشه عجین با نام اساتیدعلم و ادب( حافظ و سعدی) است.کوچه پس کوچه های این شهرپراست ازبوی بهارنارنج وعطرکلام حافظ و سعدی که مشام هررهگذری راآغشته به بوی زلف یارمی کند.خاک نمک گیرش

 خمیرمایه ی جان های مست است وکعبه ی آمال عاشقان
بی دل!

همه عمربر ندارم سرازاین خمارمستی      که هنوزمن نبودم که تو در دلم نشستی!(سعدی)

باشد که فرزند خلف حافظ و سعدی نیاکانش را پاس بدارد و آنچه را به خون جگر ازعلم و ادب به او رسیده است به بهای ناچیزدنیا نفروشد،که خود میراث دارعشقیم و سرمایه دارعشق!

یارمفروش به دنیا که بسی سود نکرد     آنکه یوسف به زرناسره بفروخته بود!(حافظ)

آنجا که نظام سرمایه داری مطلق(حرکت به سمت مقام و قدرت وثروت )به معیارانکارناپذیری ازارزشهای دنیای مدرن تبدیل می شود وآنجا که بحران هویت یکی ازاساسی ترین معضلات وچالش های جوامع درهزاره ی سوم
می باشد

نقش ادبیات به دریائی می ماند که قطره قطره روح سیری ناپذیرانسان را سیراب می کند وقدم درتعدیل خواسته ها ی نامحدود انسانی وتربیت رفتارهای انسان دوستانه ومعنوی، می نماید.

بنی آدم اعضای یکدیگرند     که درآفرینش زیک گوهرند!

چو عضوی به درد آورد روزگار    دگرعضوها را نماند قرار!(سعدی)

ازآنجا که  رشد و تعالی هنر و ادبیات مستلزم آماده سازی شرائط و بستر سازی مناسب می باشد نقش انجمن های ادبی به عنوان پایگاههای اساسی نقد و بررسی آثارادبی ، هرچه بیشتردرجامعه ضرورت پیدا می کند.انجمن های ادبی با رعایت سیستماتیک  قوانین و پارامترهای تعریف شده، در درون خود و در جامعه قدرت پیدا می کنند و به مکان هائی موثر جهت رشد وپرورش استعدادهای  ادبی تبدیل  می شوند. در حال حاظر انجمن های ادبی زیادی در شهرشیرازمشغول به فعالیت می باشند اما اینکه  دراجرای انجمن ها به شکل قانون مدارو حرفه ای امروزی، تا چه اندازه موفق بوده ایم سوالی است که پاسخ آن منوط به پاسخگوئی به سوالاتی چند در این زمینه می باشد.

  1. در دهه ی اخیرچند شاعریا داستان نویس یا مقاله نویس  حرفه ای و....ازاین انجمن ها پا گرفته اند و یا خود را به عنوان افراد فرهیخته ی ادبی به جامعه ی ادبیات ایران و جهان معرفی نموده اند؟
  2. آیا افراد مسئول در انجمن های ادبی ازمیان نخبه ترین و موثرترین افراد این عرصه انتخاب می شوند؟
  3. برنامه های کوتاه مدت و بلند مدت این انجمن ها چیست و آیا این انجمن ها فقط به صرف بودن برگذار می شوند و یا سیرحرکتی آنها با یک استراتژی و برنامه ریزی مدون و هدف دار همراه است؟
  4. مدیران فرهنگی و هنری مسئول در حوزه ی هنری شیرازدر صورت مشاهده ی کاستی ها و قصورمسئولین انجمن های ادبی دراجرای وظائف محوله،  چه اقداماتی را انجام می دهند وآیا اصلا نظارتی ازجهت کارکردهای فنی و تخصصی افراد مسئول دراین زمینه صورت می گیرد؟
  5. در انجمن های ادبی تا چه اندازه روند ارتباط های یک طرفه و مونولوگ به ارتباط های دو طرفه و دیالوگ تبدیل می شود؟
  6. آیا هدف ازایجاد انجمن های ادبی شرکت افراد درمباحث ادبی وحساس کردن افراد نسبت به حضوردرجمع و همفکری و هم اندیشی نیست؟

این سوال و بی شمار سوالات دیگر ما را بر این می دارد که نسبت به این رسالت خطیروسرنوشت سازدرامورفرهنگی و هنری  جامعه ی خود حساس تروفنی ترعمل کنیم. چه بسا ایجاد تغییرات جزئی درسیستم های برنامه ریزی کلان مدیریتی فرهنگی و رویکردهای تازه ترو دقیق ترنسبت به این امور، می تواند زمینه ساز موفقیت های چشمگیرتری درعرصه ی ادبیات  این مرزو بوم باشد.

 تغییراتی همچون:

  1.  نظارت دقیق تربرکارمجریان انجمن های ادبی
  2.  دخالت دادن اعضای انجمن های ادبی درامورمحوله به ادبیات و استفاده ازتوانائیهای مختلف افراد
  3.  ایجاد جو و فضای علمی و حرفه ای در انجمن ها با دعوت و حضوراساتید مربوطه
  4.  آشنائی افراد با ادبیات امروزایران و جهان
  5.  بکار گیری افراد متخصص درزمینه ها ی نقد ادبی و داستانی و... به منظور پربارکردن جلسات انجمن های ادبی
  6.  ایجاد پل های ارتباطی بین مسئولین و اعضای انجمن های مختلف ادبی  به منظورهمکاری و هماهنگی افراد دراجرای برنامه های آموزشی و فرهنگی
  7.  ایجاد سمینارهای مختلف ادبی و دعوت میهمانان فرهیخته ازانجمن های ادبی شهرستان های اطراف وافراد شناخته شده در سطح کشور
  8.  مشاوره ی مدیران فرهنگی با اعضای انجمن های ادبی جهت آگاهی ازنقصان های مربوطه در کارخود
  9.  بالا بردن ظرفیت و روحیه ی انتقاد پذیری مدیران فرهنگی
  10.  پذیرفتن نقصان های مربوطه و مشاوره جهت رفع مشکلات بنیادی در زمینه ی  اجرائی انجمن های ادبی و....

می تواند ازجمله عوامل موثردر رشد و پویائی ادبیات ایران در شهرادب پرورشیراز باشد. باشد که به دورازهرگونه جبهه گیری و جناح گرائی های شخصی و گروهی درحفظ و اشاعه ی فرهنگ و ادبیات غنی این کهن دیاربکوشیم .

 

با تشکر

امین احراری نوری

 شیراز ۲۷/6/86

Homayoon_sh2001@yahoo.com

 

دهکده ای آرام

                                              

 

پا به پا می کنم

قرار به پا می کنم

قرارمان با هم کشیدن بود!

درد را کشیدم

یک بخش

جنگ را کشیدم – سوختم!

قرارمان بخشش بود!

جنگ را بخشیدم

بخش اول- جنگ یک انقلاب پست مدرن است تا خانه هامان را ازنو بسازند-

بخش دوم – دختری مادرش را در ویرانه ها جستجو می کند -

بخش سوم – دختر، جنگ رامی فهمد/ جنگ،دختر را نمی فهمد–

بخش چهارم – جنگ غیرقابل بخشش است-

 

.

.

.

 

بخش آخر– اینجا روزی دهکده ای آرام بود!-

 

                                                                              (امین احراری )

                                                                               ۷/۷/۸۶

بستنی شکلاتی

                                              

سان شاین

کاپوچینو

.

.

ü      بستنی شکلاتی با خامه ی زیاد

ü      استیک با باواریای سیب

لطفا کمی لبخند بزنید!

۳

۲

۱

]عطرتلخ زنی درکادرمی پیچد[!

 

وینستون

مگنا

.

.

ü      مور(خوب دود می کند!)

(دود، خوب می کند!)

 

بستنی شکلاتی

باواریای سیب

مور- با حلقه های قرمزدورگردنش!-

 ]دود مردی در کادرمی پیچد[!

]مردی با دود در کادرمی پیچد![

 

ü      ودکا

ü      ماری جووانا

ü      رپ-رپ-رپ

پسری ]خارج از کادرتکنو می رقصد![

]تکنو،پسری رادرکادرمی رقصاند![

 

بستنی شکلاتی!

وینستون!

ماری جووانا!

 

مردی بستنی شکلاتی می خورد

وینستون می کشد

تا

   ] ماری[

             را

                 دوست بدارد!

 

 حالا

      ماری

            ] ازکادرخارج می شود![

 

بستنی شکلاتی هنوزخوشمزه است!             

 

                                                           (امین احراری)   22/6/86

جواب شاعر

                                 باسمه تعالی

 

متن ارسال شده برای انجمن مجازی شعرایران درپاسخ به نقدهای منتقدان عزیزروی مجموعه ی تخت خواب های دو نفره(جواب شاعر)

جهت بازدید نقدها ی صورت گرفته به سایت زیررجوع بشود.

www.anjomanmajazi.blogfa.com

 

                               

درود و سپاس برشما بزرگواران و دوستان اهل قلم

 که مخلصانه درجهت اعتلای فرهنگ و ادب این کهن دیارقلم می زنید.

 

صحبت هاونقد های دوستان رادرسه مورد مهم ازشعرامروزطبقه بندی می کنم.

1)ساختار روائی شعر

2)پرداخت و معناگرائی در شعر

3)ویژگی ها و مولفه های زبان شعرو زبان نثر

 

 انسجام درزبان(ساختار)ورعایت پارامترهای وصفی و روائی درشعر، یکی ازمهم ترین واصلی ترین معیارهای شعرامروز ادبیات جهان می باشد.

 

1)تئوری استفاده ازقابلیت های نهفته درذات تغییرپذیرزبان

2) کاربرد تکنیک های زبانی

3)خارج شدن ازوادی کلام محوری و گسست زبانی

4)پرده برداشتن ازتقابل های دوگانه ی متن (خوبی و بدی_زشتی و زیبائی و...)

ازجمله پارامترهای پسا ساختگرایانه ای بودند که اول بار درسال 1970 میلادی توسط دریدا ونهضت های پیشرودر پساساختگرائی(میشل فوکو،سوسورو....)مورد ارزیابی و عمل قرارگرفتند

هدف ازمطرح کردن این بحث این است که :

  دردهه های اخیر شاعران ایرانی همچون رضا براهنی، یدا... رویائی و.. همچون بیشماری ازشاعران غیرایرانی خواسته و یا ناخواسته تحت تاثیرتفکرات پساساختگرایانه قرارگرفته اند و این تغییرات درذهن وزبان این شاعران به روشنی نمایان است

 بنده نیزازاین قاعده مستثنی نبوده و نیستم و خودراملزم به رعایت پارامترهای امروز ادبیات جهان می دانم

قرض بنده ازاین مقدمه ی کوتاه شروعی برای بررسی موشکافانه ی نقدهای ارائه شده برتخت خواب های دو نفره می باشد.

 شاعرتخت خواب های 2نفره

 دسترسی به ساختارقوی در شعررا منوط به یک روند تکاملی  درذهن درطول یک بازه ی زمانی خاص می بیند که هرچه اطلاعات وداده های شاعربیشترمیشود این فرایند سریعترصورت می پذیرد که این امرمیسرنیست جز همراهی بیشترمخاطب با سلسله مراتب شعرونگاه تیزبینانه وکشف و شهود دیدگاههای پنهان مانده ا ی، که نه تنها شاعررادچارچالش  می کند بلکه به روند تکاملی و ذهنی شاعرکمک های شایانی می نماید.

 کما اینکه زبان تحلیلی تخت خواب های 1 تا 4 این فرصت را به مخاطب بزرگوار می دهد تا  با نقدهای فرازمانی و همراهی با شاعردرطول تاریخ ذهنی شعر ،شاعررادراین روند ذهنی و تاریخی که صورتی ملموس و عینی پیدا کرده است یاری برساند.

این که شما بفرمائید ساختار کاراشکال دارد حرف درستی است و خود بنده کاملا آگاه به این موضوع هستم چون فرآورده های ذهن بشرازتاریخ دچاراشکال است وذهن و زبان هیچ گاه جدا ازهم کارنکرده اند.

 

گوئی ساختارذهن شاعردراین روندفرازمانی و تاریخی قفل شده و

برای عبورازاین روند تاریخی درحال دست و پازدن است

 ذهن شاعراززبان شاعرجدانیست

 اما اینکه مثلا عریانی و لختی انسان های اولیه را به شاعریادآور بشوید

( نقد دوست عزیزجناب اعتمادی) این امکان را به بنده می دهد که برتاریخچه ی ذهنی(ضمیرناخودآگاه جمعی)خود بیشترآگاهی پیدا کنم و درتخت خواب های بعدی زبان نزدیک تری به تاریخچه ی ذهنی بشرمحصورشده درذهن خود پیدا کنم که همین امرباعث  ایجاد روندی تکامل یافته تروپرداختی پخته تردرساختارکارخواهد شد.

 

با تشکرازدوستان منتقد عزیز

درپایان تقاضا دارم به منظوردیدی وسیعترنسبت به این کار تخت خواب های 1و2و3 نیزخوانده بشود. ازنظرات ارزشمند و گرانبهای جنابعالی حداکثر استفاده را خواهم برد.

مبحث راجع به پرداخت درشعروتفاوت های زبان نثروشعررا درفرصتی مناسب تر به حضور می رسانم.

یا حق

پیروزوپایدارباشید.

 

                                  (  امین احراری )